سالمندان اراک ،بیایید با هم به آینده فکرکنیم
مجموعه مقالاتی پیرامون سالمندان آلزایمری
آرشیو
موضوع بندی
جمعه 30 تیر‌ماه سال 1385
عکس العمل در مقابل کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌

 

این‌ حالت‌ وقتی‌ رخ‌ می‌دهد که‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ به‌ زیر 35 درجه‌ سانتیگراد سقوط‌ کند. آثار این‌ وضعیت‌، بسته‌ به‌ سرعت‌ شروع‌ آن‌ و سطحی‌ که‌ درجه‌ حرارت‌ بدن‌ تا آن‌ حد سقوط‌ می‌کند، متغیر است‌. کاهش‌ متوسط‌ درجه‌ حرارت‌ معمولاً به‌طور کامل‌ بهبود پیدا می‌کند. کاهش‌ شدید درجه‌ حرارت‌ (وقتی‌ حرارت‌ مرکزی‌ بدن‌ به‌ زیر 30 درجه‌ سانتیگراد سقوط‌ کند) اغلب‌ (البته‌ نه‌ همیشه‌) کشنده‌ است‌. با این‌ حال‌، صرف‌نظر از مقدار کاهش‌ درجه‌ حرارت‌، شروع‌ و تداوم‌ اقدامات‌ نجات‌دهنده‌ حیات‌ تا زمانی‌ که‌ یک‌ پزشک‌ برای‌ ارزیابی‌ بیمار برسد، همیشه‌ ارزشمند است‌.

 

عوامل‌ ایجادکننده‌ کاهش‌ درجه‌ حرارت‌

کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ در منازلی‌ که‌ خوب‌ گرم‌ نمی‌شوند، می‌تواند طی‌ چند روز بروز کند. شیرخواران‌، افراد بی‌خانمان‌، سالمندان‌ و افراد لاغر و نحیف‌، مشخصاً آسیب‌پذیر هستند. کمبود فعالیت‌ (بدنی‌)، بیماری‌ مزمن‌ و خستگی‌، همگی‌ میزان‌ خطر را افزایش‌ می‌دهند؛ الکل‌ و مواد مخدر می‌توانند وضعیت‌ را تشدید کنند. همچنین‌ ممکن‌ است‌ کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ در اثر مواجهه‌ طولانی‌مدت‌ با سرمای‌ خارج‌ از ساختمان‌ رخ‌ دهد . هوای‌ وزنده‌ اثر سرمایشی‌ بیشتری‌ نسبت‌ به‌ هوای‌ راکد دارد. بنابراین‌، «عامل‌ باد ـ سرما»ی‌ زیاد می‌تواند به‌ مقدار زیادی‌ خطر بروز کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ را در فرد افزایش‌ دهد. مرگ‌ ناشی‌ از فرو رفتن‌ در آب‌ سرد می‌تواند به‌ دلیل‌ کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ باشد نه‌ غرق‌ شدگی‌. وجود آب‌ سرد در اطراف‌ بدن‌ 30 بار سریع‌تر از هوای‌ سرد، بدن‌ را سرد می‌کند و دمای‌ بدن‌ با سرعت‌ بیشتری‌ سقوط‌ می‌کند.

تشخیص‌

با پیشرفت‌ این‌ وضعیت‌ ممکن‌ است‌ موارد زیر ظاهر شوند:


- لرزیدن‌ و پوست‌ خشک‌، رنگ‌ پریده‌ و سرد


- بی‌تفاوتی‌، عدم‌ آگاهی‌ نسبت‌ به‌ زمان‌ و مکان‌ یا رفتار غیرمنطقی‌؛ گاهی‌، پرخاشگری‌

- بی‌حالی‌ یا اختلال‌ هوشیاری‌

- تنفس‌ کند و کم‌عمق‌

- نبض‌ کند و ضعیف‌. در موارد شدید، ممکن‌ است‌ قلب‌ از ضربان‌ بایستد.

 

مباحث‌ زیر را هم‌ ببینید:

غرق‌ شدگی‌ ، اقدامات‌ نجات‌دهنده‌ حیات‌ .

اهداف‌

پیشگیری‌ از اتلاف‌ گرمای‌ بیشتر از بدن‌

گرم‌ کردن‌ بیمار به‌ طور آهسته‌

در صورت‌ لزوم‌، فراخوانی‌ کمک‌های‌ پزشکی‌

درمان در شرایط داخل ساختمان

1) در مورد بیماری‌ که‌ از خارج‌ ساختمان‌ به‌ داخل‌ آورده‌ شده‌ است‌، به‌ سرعت‌ لباس‌های‌ مرطوب‌ را با لباس‌های‌ گرم‌ و خشک‌ تعویض‌ کنید.

2) در صورتی‌ که‌ بیمار جوان‌ و خوش‌ بنیه‌ است‌ و می‌تواند بدون‌ کمک‌ وارد وان‌ حمام‌ شود، می‌توان‌ برای‌ گرم‌ کردن‌ مجدد او از حمام‌ استفاده‌ کرد. آب‌ باید گرم‌ باشد نه‌ خیلی‌ داغ‌ (تقریباً 40 درجه‌ سانتیگراد).

3) بیمار را در بستر قرار دهید و مطمئن‌ شوید که‌ او کاملاً پوشیده‌ شده‌ است‌. به‌ بیمار نوشیدنی‌های‌ گرم‌، سوپ‌ یا غذاهای‌ پرانرژی‌ مثل‌ شکلات‌ بدهید تا به‌ گرم‌ شدن‌ مجدد او کمک‌ کنید.

مورد خاص‌

کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ در سالمندان‌

سالمندان‌ ممکن‌ است‌ با سرعت‌ کمتر و طی‌ چندین‌ روز دچار کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ شوند. افراد سالمند اغلب‌ از تغذیه‌ و گرمایش‌ کافی‌ برخوردار نیستند و احتمالاً بیشتر دچار بیماری‌های‌ مزمنی‌ می‌شوند که‌ تحرک‌ آنها را مختل‌ می‌کند.

هنگام‌ درمان‌ یک‌ سالمند مبتلا به‌ کاهش‌ درجه‌ حرارت‌، مراقب‌ باشید که‌ وی‌ را به‌طور آهسته‌ گرم‌ کنید. بیمار را در اتاقی‌ که‌ درجه‌ حرارت‌ آن‌ تقریباً 25 درجه‌ سانتیگراد است‌، با پتو بپوشانید. اگر بیمار را خیلی‌ سریع‌ گرم‌ کنید، ممکن‌ است‌ خون‌ به‌طور ناگهانی‌ از قلب‌ و مغز به‌ سطح‌ بدن‌ منتقل‌ شود.

همیشه‌ با یک‌ پزشک‌ تماس‌ بگیرید زیرا کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ می‌تواند علایم‌ سکته‌ مغزی‌، حمله‌ قلبی‌ یا کم‌کاری‌ غده‌ تیرویید را بپوشاند یا آنکه‌ همراه‌ با آنها بروز کند.

احتیاط‌!

به‌ بیمار سالمند اجازه‌ ندهید که‌ برای‌ گرم‌ کردن‌ بدن‌ خود از حمام‌ استفاده‌ کند (گرم‌ شدن‌ ناگهانی‌ می‌تواند سبب‌ انحراف‌ ناگهانی‌ خون‌ از قلب‌ و مغز به‌ سطح‌ بدن‌ شود).

- هیچ‌ منبع‌ گرمایی‌ (مثل‌ بطری‌ آب‌ داغ‌ یا بخاری‌) را در مجاورت‌ بیمار قرار ندهید چون‌ این‌ کار می‌تواند خون‌ را خیلی‌ سریع‌ جابه‌جا کند. به‌علاوه‌، این‌ وسایل‌ ممکن‌ است‌ منجر به‌ سوختگی‌ در بیمار شود.

- الکل‌ منجر به‌ بدتر شدن‌ کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ می‌شود.

- با ملایمت‌ به‌ بیمار رسیدگی‌ کنید زیرا در موارد شدید، جابه‌جایی‌ یا درمان‌ شتاب‌زده‌ می‌تواند قلب‌ را از ضربان‌ باز نگه‌ دارد.

4) علایم‌ حیاتی‌ بیمار (سطح‌ پاسخ‌دهی‌، تنفس‌، نبض‌ و درجه‌ حرارت‌) را به‌طور مرتب‌ کنترل‌ و ثبت‌ کنید.

5) اگر ذره‌ای‌ در مورد وضعیت‌ بیمار مشکوک‌ هستید، تماس‌ با یک‌ پزشک‌ بسیار حایز اهمیت‌ است‌. اگر کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ در یک‌ فرد سالمند یا شیرخوار روی‌ داده‌ است‌، همیشه‌ باید کمک‌ پزشکی‌ درخواست‌ کنید.

مورد خاص‌

کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ در شیرخواران‌

روش‌های‌ تنظیم‌ دمای‌ بدن‌ در شیرخواران‌ تکامل‌ نیافته‌ است‌، به‌ همین‌ جهت‌ یک‌ شیرخوار ممکن‌ است‌ در یک‌ اتاق‌ سرد دچار کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ شود. پوست‌ شیرخوار ممکن‌ است‌ سالم‌ به‌نظر برسد اما در لمس‌، سرد است‌؛ وی‌ ممکن‌ است‌ شل‌ و بی‌حال‌ بوده‌، به‌طور غیرمعمول‌ ساکت‌ باشد و از خوردن‌ شیر امتناع‌ کند. با پوشاندن‌ شیرخوار در پتو و گرم‌ کردن‌ اتاق‌، وی‌ را به‌ تدریج‌ گرم‌ کنید. در صورتی‌ که‌ مشکوک‌ هستید که‌ شیرخواری‌ دچار کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ هست‌ یا خیر، همیشه‌ باید با یک‌ پزشک‌ تماس‌ بگیرید.

اهداف‌

پیشگیری‌ از اتلاف‌ گرمای‌ بیشتر از بدن‌

گرم‌ کردن‌ بیمار

فراخوانی‌ نیروهای‌ امدادی‌

درمان در شرایط خارج از ساختمان

1) در اسرع‌ وقت‌، بیمار را به‌ یک‌ مکان‌ سرپوشیده‌ منتقل‌ کنید.

2) باس‌های‌ مرطوب‌ را خارج‌ کنید. بیمار را در برابر باد محافظت‌ کنید. با استفاده‌ از چند پتو و لباس‌ اضافه‌، بیمار را بپوشانید؛ سر بیمار را هم‌ بپوشانید. از دادن‌ لباس‌های‌ خودتان‌ به‌ بیمار خودداری‌ کنید.

3) بیمار را در برابر (سرمای‌) زمین‌ و محیط‌ اطراف‌ محافظت‌ کنید. بیمار را در یک‌ کیسه‌ خواب‌ خشک‌ قرار دهید و با چند پتو یا روزنامه‌ بپوشانید. در صورت‌ امکان‌، یک‌ کیسه‌ نجات‌ پلاستیکی‌ یا از جنس‌ کاغذ آلومینیوم‌ را به‌ دور او بپیچید.

4) فردی‌ را برای‌ درخواست‌ کمک‌ روانه‌ کنید. در حالت‌ مطلوب‌، 2 نفر باید برای‌ درخواست‌ کمک‌ روانه‌ شوند. با این‌ حال‌، ترک‌ نکردن‌ بیمار بسیار حایز اهمیت‌ است‌؛ یک‌ نفر باید در تمام‌ لحظات‌ در کنار بیمار بماند.

5) در صورتی‌ که‌ به‌ نوشیدنی‌ گرم‌ یا غذاهای‌ پرانرژی‌ (مثل‌ شکلات‌) دسترسی‌ دارید، این‌ مواد غذایی‌ را به‌ منظور سریع‌تر گرم‌ شدن‌، به‌ او بدهید تا بخورد.

احتیاط‌!

الکل‌ با گشاد کردن‌ عروق‌ سطحی‌، امکان‌ اتلاف‌ گرما را فراهم‌ می‌کند و کاهش‌ درجه‌ حرارت‌ را شدیدتر می‌کند.

هشدار!

اگر بیمار بی‌هوش‌ شد، راه‌ تنفسی‌ را باز و تنفس‌ را کنترل‌ کنید؛ آماده‌ باشید تا در صورت‌ لزوم‌، احیای‌ تنفسی‌ و ماساژ قفسه‌ سینه‌ را آغاز کنید (مبحث‌ « اقدامات‌ نجات‌دهنده‌ حیات‌ » را ببینید)

6) با رسیدن‌ نیروهای‌ امدادی‌، بیمار باید توسط‌ آنها به‌ بیمارستان‌ منتقل‌ شود.

مورد خاص‌

مواردی‌ که‌ به‌ نیروهای‌ امدادی‌ دسترسی‌ ندارید

اگر در کنار بیمار تنها هستید، سعی‌ کنید با سوت‌ زدن‌، برافروختن‌ مشعل‌ یا روشن‌ کردن‌ آتش‌، جلب‌ توجه‌ کنید.

منبع


جمعه 30 تیر‌ماه سال 1385
صرع و سالمندان

 


سالیان طولانی، صرع به عنوان بیماری کودکان تلقی میشد. حال می دانیم علی رغم اینکه صرع اغلب در دهه اول زندگی شروع می شود اما احتمال شروع این بیماری د دهه ششم و هفتم زندگی نیز زیاد است. منحنی شیوع صرع در اطفال به اوج خود می رسد، در سالهای بزرگسالی به کفه رسیده و ثابت می ماند و سپس مجددا در سنین بالای 65 سال افزایش می یابد.

بعد از بیماری زوال عقل و سکته مغزی، صرع شایعترین بیماری مغزی در سالمندان است. ما هنوز درباره درمان و پیش آگهی آن در این گروه سنی اطلاعات کمی داریم.

صرع به خودی خود بدون توجه به سن، تجربه پریشان کننده ای است و تغییرات احتمالی در روش زندگی می تواند استرس زیادی به فرد تحمیل کند. در افرادی که تمام عمر خود را با صرع زندگی کرده اند، با رسیدن به سنین سالمندی به توجهات خاص نیاز دارند و با چالشهای جدیدی روبرو خواهند شد.

درباره صرع

صرع می تواند با اشکال بسیار متفاوتی از جمله اختلال هوشیاری، لرزشهای حمله ای و تشنج ها خود را نشان دهد.

معمولا حملات طولانی مدت نیستند و بطور معمول یک یا دو دقیقه به طول می انجامد و سپس قطع می شوند.

چه چیزی موجب صرع می شود؟

اغلب موارد ما نمیدانیم چرا صرع رخ می دهد. در موارد محدودی پزشکان ردپای علل خاصی از جمله ضربه به سر ناشی از تصادفات رانندگی عفونتهای جدی مغز مانند مننژیت را پیدا می کنند. ما میدانیم بعد از 60 سالگی فاکتورهای دیگری نقش بازی می کنند. سکته مغزی شایع ترین علت صرع در سنین بالا می باشد.
انسداد عروقی باعث می شود به بعضی قسمتهای مغز خون و اکسیژن نرسد و آسیب حاصل ممکن است منجر به تشنج شود. بیماری قلببی نیز با مکانیسم مشابه منجر به تشنج می شود. این امر به دلیل این است که میزان خون رسانی به مغز را بیش از حد کاهش می دهد. سایر علل شناخته شده صرع در سنین بعد از 60 سالگی عبارتند از تومورهای مغزی، نارسایی کلیوی و کبدی، ضربه مغزی و در کشورها دیگر مصرف الکل.

درمان
پزشکان برای درمان صرع داروهای ضد صرع را تجویز می کنند این داروها در پیشگیری یا کاهش فرکانس تشنج بسیار موفق هستند. به دلیل تغییر در راههای جذب، متابولیسم و دفع داروها در سنین سالمندی غالبا مقادیر کمتری از داروها تجویز می شود. سالمندان اغلب نیاز به مصرف سایر داروها به دلیل بیماریهای دیگر دارند، لذا لازم است پزشک خود را از تمام داروهایی که مصرف می کنند مطلع سازند. بعضی داروها حتی داروهایی مانند ضد اسید معده یا مسکت ممکت است با داروهای ضد صرع، تداخل عمل منفی داشته باشند. مصرف همزمان بعضی داروها ممکن است منجر به تغییر خلق و خو و رفتار شود.

وقتی یک سالمند به طور ناگهانی دچار افسردگی، فراموشی، اضطراب و احساس خستگی مفرط شود، بایستی به پزشک خود اطلاع دهد. این علائم امکان دارد با تغییر یا تنظیم میزان داروها برطرف شود.

هیچ وقت داروی ضد صرع را خودسرانه قطع نکنید

برای سالمندان ممکن است مصرف صحیح دارو خصوصا وقتی فرد ا حتیاج به مصرف چندین دارو در زمانهای متفاوت روز دارد مشکل باشد، بسیاری از آنان استفاده از جدول دارویی، جعبه های مخصوص مصرف قرص و ساعتهای مچی زنگ دار را در استفاده صحیح دارو مفید می دانند.

رانندگی
هر فرد مبتلا به صرع بدون توجه به سن، بایستی در رابطه با رانندگی با متخصص مغز و اعصاب مشورت کند. در صورتیکه خطر آفرین باشد، بایستی از وسایل نقلیه عمومی استفاده کند.

مسائل متفرقه

وقتی تشخیص صرع برای سالمند گذاشته می شود، یکی از واکنشهای نامطلوب افراد خانواده حمایت بیش از حد از سالمند می باشد.

بدین ترتیب علیرغم اینکه بیشترین و مهمترین توجه را اعمال می کنند ولی ممکن است این عمل به قیمت از دست دادن استقلال سالمند تمام شود.

سالمندان مصروعی که از سلامت جسمی خوبی برخوردار هستند می توانند مستقل زندگی کنند. بسیاری از سالمندان به یاد می آورند که زمانی صرع به عنوان یک بیماری روانی تلقی می شد. در زمانهای نه چندان دور مردم از مصروعن دوری می کردند ولی خوشبختانه زمان در حال تغییر است. اکنون صرع یک بیماری شناخته شده مغزی است که جدا از سایر بیماری های جسمی نمی باشد. سالمندان مصروع با تنها تغییر کمی در نحوه زندگی می توانند به زندگی زنده، فعال و خلاق ادامه دهند.

گردآوری و تنظیم: دکتر پروین پور طاهریان

منبع

 


جمعه 30 تیر‌ماه سال 1385
مقدمه ای بر بهداشت روان سالمند در قرآن و حدیث

مرکز تحقیقات بهداشت روان انستیتو روانپزشکی تهران، کتابی با عنوان مقدمه ای بر بهداشت روان سالمند درقرآن وحدیث منتشر کرد

 

 

به گزارش روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی تهران: مرکز تحقیقات بهداشت روان انستیتو روانپزشکی تهران، کتابجه ای با عنوان«مقدمه ای بر بهداشت روان سالمند در قرآن و حدیث» توسط حجت الاسلام فاضل بهرامی و عباس رمضانی فرانی تدوین شده است.

کتابچه مذکور که هدف از تالیف آن آموزش سلامت روان سالمندان از طریق مذهب عنوان شده است ، با استفاده از روش تحلیل محتوا و کتابخانه ای و با کمک از نرم افزارهای قرآنی "نورالانوار" و "مائده" و نیز نرم افزار حدیث " نور" تهیه شده است .

در این کتابچه که سالمند را از سه دیدگاه ؛ سالمند از نگاه عموم مردم ، از نگاه حکومت و از نگاه نقش والدینی آنان مورد مطالعه و بررسی قرار داده است ، فصول زیر قابل دسترسی است :

فصل اول : مشتمل  بر کلیات،  مقدمه، تعاریف و سالمند از نگاه اسلام، معرفی سالمند و جایگاه اهمیت  سالمند

فصل دوم :  شامل حقوق سالمند، حق والدین سالمند برفرزندان، حق والدین و حق سالمند بر حکومت

فصل سوم: مشتمل بر اخلاق و آداب سالمندی

فصل چهارم نیز دربرگیرنده مباحث: رفتار با سالمند، رفتار با والدین سالمند،« برّ» و احسان وشیوه های احسان و «برّ»، رفتار معروف و مناسب با والدین، گفتارکریمانه، رفتار متواضعانه، صله رحم،  نفقه، دعا،  شکرگزاری می باشد

در مبحث  پایانی کتاب نیز به خلاصه و نتیجه گیری مباحث کتاب پرداخته شده است


جمعه 30 تیر‌ماه سال 1385
امکانات مورد نیاز سالمند در خانه

 

نامگذارى روزى به نام سالمند آن هم در سطح جهان نشانگر میزان ارزش و اهمیت این گنجینه هاى باتجربه انسانى است. لذا فراهم کردن تسهیلات مورد نیاز آنها در تمام جوانب اقتصادى، اجتماعى و درمانى از جمله ضرورى ترین اقدامات محسوب مى شود. علاوه بر اینها یک سالمند در فضاى زندگى اش نیز نیازمند امکانات و تجهیزات متعددى است که در ایجاد آسایش جسمى و آرامش روحى او نقش بسزایى دارند. پرداختن به دکوراسیون فضاى زندگى سالمندان نیز بخش مهمى از این مبحث را تشکیل مى دهد.


توصیه هاى کاربردى

۱ - در شرایطى که سالمند با عصا و یا صندلى چرخ دار در خانه حرکت مى کند، چیدمان لوازم دکوراسیونى و کاربردى باید به گونه اى صورت گیرد که همواره مسیر عبور و مرور او باز باشد. در ضمن متناسب بودن ارتفاع لوازم ثابت مانند کابینت هاى دیوارى، اجاق گاز ، کاسه ظرفشویى و دستشویى به خصوص براى آن دسته از سالمندانى که بر روى صندلى چرخ دار هستند، از جمله اقدامات ضرورى و مورد نیاز خانه آنها است.

۲- محیط زندگى سالمند مى بایست از نور کافى به هنگام روز و شب برخوردار باشد. زندگى در خانه اى با پنجره هاى آفتاب گیر از جمله ویژگى هاى لازم براى محل سکونت او است زیرا سالمندان به جهت وضعیت جسمانى  شان نسبت به دیگر افراد کمتر از خانه خارج مى شوند و در نتیجه مى بایست ویتامین D حاصل از اشعه خورشید به طریق دیگرى در بدن آنها تامین گردد.

۳- در کنار تختخواب سالمند چراغى قرار داده و یا آنکه کلیدى براى روشن و خاموش کردن چراغ اتاق در آن مکان به دیوار نصب کنید. با این کار سالمند جهت خاموش و روشن کردن چراغ اتاق نیاز نیست از تختخواب پایین آمده و مسافتى را در تاریکى طى کند.

۴- در میان کفپوش هاى سخت، سرامیک از جمله خطرناک ترین براى محل زندگى افراد سالمند محسوب مى شود زیرا با ریخته شدن تنها چند قطره آب برروى سطح آن احتمال افتادن برروى زمین هر فردى به خصوص سالمندان ناتوان در شرایط پا برهنه  بودن بسیار زیاد است. لذا همواره به سالمندان توصیه مى شود در چنین موقعیتى حتماً از دمپایى با کف لاستیکى استفاده کنند. توجه داشته باشید، دمپایى هاى ابرى احتمال افتادن را چند برابر افزایش مى دهند. راهکار دیگر براى این منظور پوشش لااقل قسمتى از سطح سرامیک با فرش است که بیشترین رفت و آمد سالمند از آنجا صورت مى گیرد. در ضمن از عدم احتمال سر خوردن فرش بر روى سرامیک نیز اطمینان حاصل کنید.

۵ - امروزه کاربرد توالت فرنگى به جاى نوع ایرانى به اغلب افراد مستعد جهت دردهاى استخوانى پا و کمر توصیه مى شود ولى این پیشنهاد براى سالمندان از جمله ضروریات است. لذا در صورتى که در خانه سالمند تنها یک توالت ایرانى وجود دارد با تبدیل آن به نوع فرنگى و یا قرار دادن توالت فرنگى سیار بر روى نوع ایرانى تسهیلات لازم را فراهم کنید. در ضمن نصب دستگیره در طرفین توالت فرنگى به نشست و برخاست او بسیار کمک مى کند. وجود این دستگیره ها در حمام نیز ضرورى است.

۶ - از آنجا که اغلب سالمندان مجبور شده اند زندگى آپارتمانى را به جاى خانه هاى مستقل و باغچه هاى پرگل و گیاه انتخاب کنند، با فراهم کردن مجموعه اى از گل ها و گیاهان آپارتمانى هم پاره اى از نیاز روحى آنها را برآورده ساخته وهم ساعاتى آنها را به این طریق سرگرم کنید.

۷ - جهت جلوگیرى از احتمال لیز خوردن سالمندان در محیط حمام و دستشویى با چسباندن کفپوش هاى پلاستیکى بادکشى در مسیر راهشان و به خصوص در کف وان و در زیر دوش مانع لیز خوردن آنها شوید.

۸ - رنگ هاى مورد استفاده در دکوراسیون فضاى زندگى سالمند مى بایست شاد، امیدوارکننده و انرژى بخش باشند. از آنجا که کهولت سنى، عوارض روحى را نیز به همراه دارد در محیط زندگى سالمند از رنگ هاى شاد در قالب پرده، رومبلى، روتختى و ملحفه استفاده کنید.

۹ - اگر سالمندتان از سلامت کافى جهت راه رفتن برخوردار نبوده و یا مشکل سرگیجه در تعادل او خللى ایجاد مى کند، در مسیر بیشترین رفت و آمد او دستگیره هاى محکمى به دیوار نصب کنید تا به هنگام راه رفتن در آن مسیرها، دستگیره ها کمى براى حفظ تعادل او باشند.

منبع


جمعه 30 تیر‌ماه سال 1385
سالمندان با کامپیوتر جوان می شوند

 

بسیاری از مردم بر این باورند که استفاده از کامپیوتر و اینترنت تنها مختص به افراد جوان است. اما تازه ترین نتایج یک نظرسنجی  حاکی از آن است که افراد سالمند نیز تکنولوژی کامپیوتر را برای زندگی روزمره خود ضروری می دانند. بر اساس این نظرسنجی که در کشور انگلیس انجام شد بیش از ۵۰ درصد افراد بالای ۵۵ سال که به سیر در اینترنت می پردازند معتقدند که استفاده از کامپیوتر، جنبه های تازه ای از زندگی را برای آنها نمایان کرده است. همچنین ۲۲درصد از این افراد تنها با هدف انجام بازیهای کامپیوتری وارد اینترنت می شوند. با آن که شرکت های تولیدکننده تجهیزات کامپیوتری معتقدند که استفاده از کامپیوتر در میان سالمندان در حال گسترش است اما هنوز هم بسیاری از مردم جامعه تکنولوژی کامپیوتر را مختص به نسل جوان می دانند.

از مجموع افراد بالای ۵۵ سال که در این نظرسنجی  شرکت کردند، تنها ۳۵ درصد تجربه سیر در اینترنت را داشتند. البته در این میان افراد میانسال که از لحاظ اقتصادی شرایط مطلوبی ندارند، کمتر به اینترنت دسترسی پیدا می کنند.

بسیاری از افراد سالمند در سراسر جهان معتقدند که شرکت های کامپیوتری به نیاز این افراد توجهی نمی کنند و اطلاع رسانی قابل فهم در مورد تکنولوژی کامپیوتر برای آنها صورت نمی گیرد.

به همین دلیل تنها یک پنجم افراد میانسال پیگیر جدیدترین اخبار مربوط به تکنولوژی هستند.

البته نظرسنجی های شرکت های کامپیوتری حاکی از آن است، کامپیوتر در زمینه سلامت و درمان افراد سالمند نقش تعیین کننده ای دارد. بیش از دو سوم افرادی که در این نظرسنجی ها شرکت کرده اند معتقدند استفاده از تکنولوژی تأثیر مثبتی در زندگی آنها داشته است.

یک پیرزن ۶۸ ساله در این زمینه می گوید: پس از این که شوهرم فوت کرد، فرزندانم برایم یک کامپیوتر خریداری کردند که این کامپیوتر متصل به اینترنت بود. در واقع به دلیل کار با کامپیوتر هرگز احساس تنهایی نمی کنم. چون با اعضای خانواده ام در سراسر جهان ارتباط برقرار می کنم. همچنین از طریق اینترنت دوستان دوران مدرسه ام را که ۳۰ سال از آنها بی خبر بودم پیدا کردم.

جالب این که ۵۰ درصد از افراد بالای ۵۰ سال در بیشتر نظرسنجی ها اعلام کرده اند، زندگی بدون کامپیوتر و اینترنت برای آنان طاقت فرسا خواهد بود.

همچنین ظهور خطوط پرسرعت اینترنت باعث شده تا افراد سالمند بسیار سریع تر در اینترنت به سیر بپردازند و در مدت زمان کوتاهی فیلم، موسیقی و بازیهای کامپیوتری را دانلود نمایند.

در گذشته افراد سالمند در اوقات بیکاری خود به تماشای تلویزیون می پرداختند اما هم اکنون ۴۰ درصد افرادی که از خطوط اینترنت پرسرعت برخوردارند به جای تماشای تلویزیون، به کار با اینترنت می پردازند.

یک کارشناس حوزه وب می گوید: افراد سالمند از طریق اینترنت اطلاعات ارزشمندی در مورد موضوعات پزشکی و خدمات مختلف اجتماعی پیدا می کنند و ارتباط خوبی با دوستان و سایر اعضای خانواده برقرار می نمایند. با این حال برای کوتاه کردن فاصله دیجیتال میان افراد سالمند و نسل جوان باید آنها را آموزش داد و اطلاعات را با زبان ساده تر برایشان عرضه کرد.

منبع


جمعه 30 تیر‌ماه سال 1385
ورزش سالمندان

 

بی‌حرکتی در بدن انسان عوارض متعددی ایجاد میکند. این عوارض تقریباً در تمام سیستمهای بدن دیده می‌شوند. بسیاری از این عوارض می‌توانند خطرناک یا دردسرساز باشند. مثلاً ممکن است در فرد مسن و تب‌دار در عرض حدود دو ساعت زخم بستر ایجاد شود. همچنین بی‌حرکتی می‌تواند باعث لخته‌شدن خون در رگها شود. انجام فعالیت و ورزش در افراد سالمند حتی از ورزش در دورة جوانی مهمتر است. باید از  بی حرکتی طولانی مدت فرد سالمند در بستر جلوگیری کرد. حتی در فردی که توانائی راه رفتن ندارد، نشستن روی صندلی در کنار تخت یا فشار دادن کف پا به انتهای تخت می‌تواند از برخی از این عوارض پیشگیری کند.

ورزش باعث افزایش طول عمر، کاهش خطر زمین خوردن و شکستگی استخوانها، کاهش فشار خون، افزایش اثر داروهای ضد فشار خون، کنترل بهتر بیماری دیابت (نوع غیر وابسته به انسولین) و بیماریهای ریوی و ... می‌گردد. ورزش در اکثر بیماریها باعث کاهش درد می‌شود. در دورة سالمندی با ورزش می‌توان از زندگی سالمتر، شاداب‌تر و مستقل‌تری بهره برد.

مقدار و نوع ورزش برای هر فرد سالمند با فرد دیگر متفاوت است و باید برنامه ریزی دقیقی در این زمینه انجام گیرد. در برخی افراد که سابقه بیماری قلبی، بالا بودن فشار خون، بیماری دیابت و... دارند باید برنامه ریزی بسیار دقیق باشد. انجام برخی از ورزشها در انواعی از بیماریها ممنوع است. لذا برای شروع یک برنامه ورزشی در فرد سالمند، ابتدا باید با پزشک مشورت کرد.

منبع


جمعه 30 تیر‌ماه سال 1385
بازنشستگی زودهنگام موجب طولانی تر شدن عمر نمی شود ‪

 بر اساس نتایج یک تحقیق آماری که در مجله (British medical journal) منتشر شده ؛ کسانی که در سن ‪ ۵۵سالگی بازنشسته شدند بسیار کمتر از کسانی که در سنین ‪ ۶۰ یا ‪ ۶۵ سالگی بازنشسته شدند ،عمر کرده اند.

 برخلاف باور عمومی کسانی که زودتر بازنشسته می‌شوند نه تنها بیشتر عمر نمی‌کنند بلکه عمر کوتاهتری نیز دارند.  نتایج یک تحقیق آماری نشان داد کسانی که در سن ‪ ۵۵سالگی بازنشسته شدند بسیار کمتر از کسانی که در سنین ‪ ۶۰یا ‪ ۶۵سالگی بازنشسته شدند عمر کرده اند.

این تحقیق بر روی ‪ ۳۵۰۰کارگر شرکت شل در تگزاس که در سنین ‪، ۵۵ ‪- ۶۰یا۶۵سالگی بازنشسته شده بودند انجام شد.  این افراد به مدت ‪ ۲۶سال موردتحقیق قرار گرفتند تا فواید بازنشستگی زودهنگام بر طول عمر مورد ارزیابی قرار گیرد.  

در این مطالعه علل بازنشستگی مورد بررسی قرار نگرفته است.

بیماری و وضع نامناسب سلامتی می‌تواند برخی افراد را وادار به کناره گیری از کار کند. افرادی که از سلامتی محرومند بعد از بازنشستگی زودتر جان می‌سپارند. اما کسانی کمه ‪ ۱۰سال دیرتر از کار کناره می‌گیرند احتمالا از وضع سلامتی بهتری برخوردارند.

در این مطالعه جنسیت و موقعیت اجتماعی اقتصادی افراد نیز مدنظر قرار گرفت.  

کارگرانی که در سن ‪ ۵۵سالگی از کار بازنشسته شدند بطور متوسط ‪۷۲ سال عمر کردند. میانگین عمر کسانی که ‪ ۶۰سالگی بازنشسته شدند ‪ ۷۶سال بود. کارگرانی که در سن ‪ ۶۵سالگی بازنشسته شدند تا ‪ ۸۰سالگی در قید حیات بودند.

بطور کل کوتاهترین عمر متعلق به مردان از گروههای کم درآمد بود که در سن۵۵سالگی بازنشسته شدند. طولانی‌ترین عمر نیز متعلق به زنان از گروههای پردرآمد بود که در سن ‪ ۶۵سالگی بازنشسته شدند.  افزایش سن بازنشستگی در افراد متعلق به طبقات بالا یا پایین اجتماعی اقتصادی به طولانی تر شدن عمر کمک کرد.

تفاوت سن بازنشستگی ‪ ۶۰و ‪ ۶۵سال ناچیز و از نظر آماری کم اهمیت است.  در حال حاضر در بسیاری از کشورهای ثروتمند بحثهای زیادی در مورد بازنشستگی مطرح است. طرحهای مستمری بگیری در دهه‌های آینده تحت فشار زیادی قرار خواهد گرفت.

کاهش موالید در بسیاری از کشورها به این معناست که با بازنشسته شدن هر نیروی قدیمی یک نیروی جدید جایگزین آن نخواهد شد.

یکی از راه حل‌ها برای تامین هزینه‌های مستمری افزایش سن بازنشستگی است.

مشروح این مطالعه در مجله “‪ “British medical journalمنتشر شده است.

منبع

چهارشنبه 28 تیر‌ماه سال 1385
بیماری پارکینسون

*بیماری پارکینسون (Parkinson’s Disease یا PD) برای اولین بار توسط دانشمند بریتانیایی دکترجیمز پارکینسون (James Parkinson) در سال 1817 میلادی توصیف شد و …………… لذا نام این بیماری به او تعلق یافت*.

این بیماری بر اساس چهار علامت مخصوص آن مشخص می شود:

ارتعاش دست و پا در حالت استراحت (لرزش بیمار همزمان با ارتعاش دست و پا در حالت استراحت)

آرام شدن حرکت (برادیکینسیا / Bradykinesia)

سختی حرکت (و خشک شدن) دست و پا یا بدن

تعادل بد (تعادل ضعیف)

در حالی که دو یا بیشتر از این علایم در بیمار دیده شود، مخصوصا ً وقتی که در یک سمت بیشتر از سمت دیگر پدیدار شود، تشخیص پارکینسن داده می شود مگر اینکه علایم دیگری همزمان وجود داشته باشد که بیماری دیگری را نمایان کند. بیمار ممکن است در اوایل، بیماری را با لرزش دست و پا یا با ضعیف شدن حرکت احساس کند و دریابد که انجام هر کاری بیشتر از حد معمول طول می کشد و یا اینکه سختی و خشک شدن حرکت دست و ضعف تعادل را تجربه می کند. اولین نشانی های پارکینسون مجموعه ای متفاوت از ارتعاش، برادیکنسیا، سفت شدن عضلات و تعادل ضعیف هستند. معمولا ً علایم پارکینسون ابتدا در یک سمت بدن پدیدار می شوند و با گذشت زمان به سمت دیگر هم راه پیدا می کنند.

تغییراتی در حالت صورت و چهره روی می دهد، از جمله ثابت شدن (fixation) حالت صورت (ظاهرا ً احساسات کمی بر چهره نمایان می شود) و یا حالت خیرگی چشم ( به دلیل کاهش پلک زدن). علاوه بر این ها، خشک شدن شانه یا لنگیدن پا در سمت تحت تاثیر قرارگرفته عوارض دیگر (عادی) این بیماری است. افراد مسن ممکن است نمایان شدن یک به یک این نشانه های پارکینسون را به تغییرات افزایش سن ربط بدهند، ارتعاش را به عنوان لرزش” بدانند، برادیکنسیا را به “آرام شدن عادی” و سفت شدن عضلات را به “آرتروزربط بدهند. حالت قوز (stooped) این بیماری را هم خیلی از این افراد به سن یا پوکی استخوان (osteoporosis) ربط می دهند. هم بیماران مسن و هم بیماران جوان ممکن است بعد از بیش از یک سال که با این عوارض روبرو بوده اند برای تشخیص به پزشک مراجعه کنند.

از هر صد نفر بالای سن شصت سال یک نفر به پارکینسون مبتلا می شود، و معمولا ً این بیماری در حدود سن شصت سالگی آغار می شود. افراد جوانتر هم می توانند مبتلا به پارکینسون شوند. تخمین زده می شود که افراد جوان مبتلا به پارکینسون (مبتلا شده در سن چهل یا کمتر) 5 تا 10 درصد کل این بیماران را تشکیل می دهند.

پیشرفت بیماری پارکینسون

بعد از بیماری آلزایمر (Alzheimer)، بیماری پارکینسون معمولترین بیماری مخرب اعصاب (neurodegenerative) به حساب می آید. پارکینسون یک بیماری مزمن و همیشه در حال پیشرفت است. این بیماری نتیجه از بین رفتن یا ضعیف شدن و لطمه خوردن سلول های عصبی در مغز میانی (سوبستانتیا نیگرا – substantia nigra) است. این سلول های عصبی ماده ای به نام دوپامین، ترشح می کنند. دوپامین پیام های عصبی را از سوبستانتیا نیگرا (مغز میانی) به بخش دیگری از مغر به نام کارپوس استراتوم (corpus stratum)، می برد. این پیام ها به حرکت بدن تعادل می بخشند. وقتی سلول های ترشح کننده دوپامین در سوبستانتیا نیگرا (substantia nigra) می میرند، مراکز دیگر کنترل کننده حرکات بدن نامنظم کار می کنند.

این اختلال ها در مراکز کنترل بدن در مغز باعث به وجود آمدن علایم پارکینسون می شوند. اگر 80% سلول های ترشح کننده دوپامین از بین بروند، علامتهای پارکینسون پدیدار می شوند. علایم پارکینسون در مراحل اولیه بیماری ملایم و بیشتر اوقات در یک سمت بدن دیده می شوند و گاه حتی احتیاج به درمان پزشکی ندارند. ارتعاش در حالت استراحت یک علامت ویژه بیماری پارکینسون است، که یکی از معمولترین علایم های پارکینسون به حساب می آید. ولی بعضی از مبتلایان پارکینسون هیچ وقت با این مشکل برخورد نمی کنند. بیماران ممکن است دست لرزان خود را در جیب یا پشت پنهان کنند یا چیزی را برای کنترل ارتعاش در دست نگه دارند. لرزش می تواند بیشتر از هر محدودیت جسمی دیگر اثر منفی روحی داشته باشد.

با مرور زمان علایم اولیه بدتر و وخیم تر می شوند. یک رعشه ملایم تبدیل به یک ارتعاش مزاحم و ملموس می شود. ممکن است تکه کردن غذا و استفاده از دست مرتعش به مرور زمان سخت تر شود. برادیکینسیا (آرام شدن حرکت) به مشکلی کاملا محسوس بدل می شود که محدود کننده ترین علامت و اثر پارکینسون است. آرام شدن حرکت می تواند مانع انجام عادات روزانه شود: لباس پوشیدن، ریش زدن و یا حمام کردن ممکن است وقت بسیار زیادی از روز را بگیرند. تحرک ضعیف می شود و مشکلاتی بوجود می آورد مانند نشستن و برخاستن از صندلی یا اتومبیل، و یا غلتیدن در رختخواب. راه رفتن آهسته تر می شود و بیمار حالت قوز پیدا می کند ( سر و شانه به طرف جلو تمایل پیدا می کند). صدای بیمار یک نواخت می شود. کمبود تعادل می تواند باعث افتادن بیمار شود. دست خط ریزتر (میکروگرافیا – micrographia) و ناخوانا می شود. حرکات غیرارادی مانند حرکت دست در حال پیاده روی کم می شود.

علایم پارکینسون معمولا ًدست یا پای یک طرف بدن اختصاص دارد ولی با مرور زمان به دست یا پای سالم همان طرف هم سرایت می کند. این علایم پیشرفت می کند تا سمت دیگر بدن را هم تحت تأثیر قرار دهد. معمولا ً این پیشرفت تدریجی است اما سرعت این پیشرفت از بیمار تا بیمار تفاوت دارد. مهم است که بیماران پارکینسون در حال پیشرفت علایم با پزشک خود صحبت و مشورت کنند تا پزشک بتواند درمان را برای بیمارش فراهم کند زیرا بدن هر بیمار به طور مختلف و متفاوت به داروهای گوناگون واکنش نشان می دهد. هدف از درمان برای بیماران از بین بردن علایم نیست بلکه تحت کنترل درآوردن عوارض است. این امر می تواند به بیمار کمک کند تا مستقل عمل کند و یک کنترل مناسب برای این بیماری مزمن بوجود آورد. این بیماری از بین نخواهد رفت ولی کنترل عوارض آن می تواند تا حد زیادی جلوی ناتوان کردن و از کار افتادگی را بگیرد.

بیماران پارکینسون اغلب از این موضوع که بیماری آنها همواره در حال پیشرفت است، آگاه هستند و این موضوع می تواند باعث نگرانی شدید آنها شود. مبتلایان پارکینسون ممکن است بخواهند خود و مشکلات خود را بیش از حد نیاز تحت کنترل درآورند و خود را با دیگر افراد مبتلا مقایسه کنند. نگرانی در مورد پیشرفت بیماری و امکان ادامه کار هم غیرعادی نیست.

پیشگویی و تخمین زدن پیشرفت این بیماری در یک بیمار مشخص غیر ممکن است. سرعت پیشرفت و محدودیت های جسمی و روحی در بیماران مختلف متفاوت است. نوعی راهنمایی برای تشخیص پیشرفت این بیماری در بیماران مختلف بر اساس پیشروی بیماری از زمان تشخیص وجود دارد ولی این تنها در حد یک پیشنهاد است.

وقتی محدودیتهای جسمی پارکینسون به حدی برسد که کارهای روزمره سخت شوند، درمان علایم پارکینسون آغاز می شود.

منبع


چهارشنبه 28 تیر‌ماه سال 1385
چند توصیه برای سالمند سالم شدن ..

ایسنا، علوم پزشکی ایران - توجه به تغذیه در دوران سالمندی که یکی از مهمترین دوره های زندگی است می تواند افراد را در این بخش از زندگی کمتر دچار مشکل و بیماری کند.

دکتر " مهران حق پناه " متخصص طب داخلی در مصاحبه با خبرنگار ایسنا، واحد علوم پزشکی ایران با اشاره به اهمیت تغذیه صحیح در دوران سالمندی گفت : استفاده از رژیم غذایی حاوی انواع متنوعی از غذاها در این سن نسبت به سنین دیگر حائز اهمیت بیشتری است. زیرا مقدار کالری مورد نیاز افراد سالمند کمتر از سایرین بوده ولی نیاز به مواد مغذی در آنها تغییر نمی کند.

وی ادامه داد : برای مثال کمبود ویتامین B1 و B12 در این گروه سنی شایع است که این خود دلیلی بر ضعف حافظه و قدرت تمرکز سالمندان است . به همین جهت مصرف مقادیر کافی از منابع طبیعی یا مکملهای دارویی حاوی این دو ویتامین، در سلامت ذهنی افراد سالمند بسیار موثر است.

دکتر حق پناه همچنین خاطر نشان کرد : افرادی که مایلند دوران سالمندی سالمی داشته باشند باید مقدار دریافت چربی و به ویژه چربی اشباع شده را کاهش دهند زیرا چربی زیاد زمینه ساز تولید لخته در خون و ایجاد ضایعات در جدار داخلی سرخرگ است.

وی مصرف مقادیر کافی غلات و نان را در حفظ سلامت سالمندان موثر ذکر کرد و اظهار داشت : از آنجا که افراد مسن مستعد ابتلا به یبوست هستند ،‌ با دریافت فیبر به مقدار کافی از بروز این مشکل می توان جلوگیری کرد.

این متخصص طب داخلی با اشاره به اهمیت مصرف مقادیر کافی کلسیم در زنان سالمند، گفت : وجود شیر و پنیر در برنامه غذایی زنان بالای 60 سال مانع بروز پوکی استخوان در این افراد می شود.

دکتر حق پناه در ادامه تصریح کرد : باید به سالمندان در خصوص مصرف بیش از حد چای، قهوه، نمک و قند نیز هشدار داده شود، زیرا هر یک از این مواد غذایی در صورت زیاده روی در مصرف می تواند زمینه ساز اختلالات جدی در دستگاه گوارش و قلب و عروق سالمندان باشد.

 


برای عضویت در خبرنامه این وبلاگ نام کاربری خود در سیستم بلاگ اسکای را وارد کنید
نام کاربری
تعداد بازدیدکنندگان : 250458


Speakeasy Speed Test



fa.wikipedia

dahio!

Powered by BlogSky.com

عناوین آخرین یادداشت ها